zondag 30 april 2017

29-04-2017 ... summertime, visitors and the fair !


Ah, de zomer komt eraan ! Een lente kennen ze hier niet echt, het gaat vrij snel van het winterweer, 15 à 25 graden naar het b(h)etere werk en dus zitten we nu met temperaturen van rond de 30 à 35 graden. Volgende week zit er al misschien een 38 graden in zag ik.
Zulke warme temperaturen vragen natuurlijk om verkoeling en dus hebben we enkele weken geleden, in het paasweekend, het zwembad terug in orde gemaakt voor het zwemseizoen. De temperatuur onder de doek was dik 30 graden dus voldoende warm om te zwemmen. We hebben de doek verwijderd, de pool zuiver gemaakt, het water laten controleren en wat producten bijgevoegd om het terug in orde te krijgen. De plastic cover werd schoon gemaakt en opgerold voor het einde van het jaar ... dachten we.
In elk geval konden we dat weekend al heerlijk zwemmen.


De dagen erna daalde de temperatuur pijlsnel omdat de nachten nog te fris zijn. Ik was al een tijdje aan het brainstormen om een oprolsysteem te maken zodat we de doek erop en eraf kunnen halen zonder te veel moeite. Met die doek blijft het water langer warm en het helpt ook om het door de dag terug op te warmen. Ideaal dus om het seizoen te verlengen met zo'n drie maanden per jaar.
Na wat zoekwerk kwam ik al wat van die rollen tegen die vrij goedkoop waren, wellicht goedkoper dan dat ik ze zelf zou kunnen maken dus had ik er eentje besteld en gisteren in elkaar geschroefd.
Dat ging makkelijk, nu moet ik enkel nog de doek aan de rol vastmaken met 'straps'. Die zijn meegeleverd dus morgen kan ik me daarmee amuseren.



Net op tijd want dan kan het water opwarmen tegen maandag, aangezien er dan enkele vriendinnen van Evy langskomen om te zwemmen. En pa kan dan koken voor die madammen, dat terzijde ;)

Vrijdagavond zijn we naar de fair geweest, de kermis zeg maar. We waren hier al eens geweest in het eerste jaar dat we hier woonden. Altijd leuk met die lichtjes in den donker en het doet me altijd denken aan die Amerikaanse studenten/jeugdfilms. En die liepen er ook talrijk rond. Ook heel veel Mexicaanse families met veel kinderen. Het was dus bijzonder druk.











We hebben er enkele rondjes gelopen en ook iets gegeten. Voor het eerst ook funnel cake gegeten (met appel) en dat was best lekker.


We liepen ook nog een collega van Evy tegen het lijf. Na een uurtje of drie zijn we weer huiswaarts gereden.

Enkele weken eerder was er ook de 4th avenue street fair. Geen kermis maar wel honderden tentjes met allerlei artikelen die te koop aangeboden worden. Gaande van lokale kunst, juwelen, tuindecoratie enz enz. Een beetje een jaarmarkt zeg maar. Het was er op de koppen lopen, zo druk.
We raken er aan de praat met een fotograaf waar we een prachtige foto op canvas zien en dat aan halve prijs werd aangeboden. Hij vroeg van waar we waren (dat accent geraken we nooit kwijt) en plots begint hij Nederlands te spreken als we zeggen dat we van België zijn. Wat een toeval.
Altijd leuk die onverwachte dingen.



Begin april kregen we ook dubbel bezoek. Rob en Annie, die we al vaker ontmoet hebben op forum meetings, op reis, en eerder al op bezoek gehad hebben hier in Tucson, zijn op doorreis en we spreken opnieuw af om samen te gaan eten. Toevallig is er nog een forumlid van het AA-forum dat op doorreis is en als ik vraag om ze zin hebben om langs te komen stemmen ze graag in. Harry, een Las Vegas liefhebber, en zijn man Jaap zijn op precies dezelfde dagen in Tucson als Rob en Annie en dus wordt het een minimeet met ons zessen. Ik ben nog niet lang thuis van werken op dinsdagavond als ik iemand 'volk' hoor roepen. Rob en Annie zijn iets vroeger en hebben hun camper op de oprit geparkeerd. Ze zullen de nacht hier doorbrengen in hun rijdend huis. We maken opnieuw kennis en even later stoppen ook Harry en Jaap in hun huurwagen. We maken kennis met elkaar en praten over onze reizen, Tucson en Las Vegas. Evy komt later thuis van werken en dan beginnen de maagjes te knorren. We laten de gasten kiezen en Harry heeft 'gehoord' dat de zinburger zo lekker is dus dat wordt de keuze van vanavond. Rob en Annie rijden met ons mee en Harry en Jaap rijden achter ons aan. De burgers smaken weer heerlijk en er worden ook dessert genomen. Om kwart na negen nemen we afscheid van H&J en rijden we terug naar huis. R&A slapen dus op de oprit en daar nemen we dan ook afscheid, zij zetten hun reis morgenvroeg verder. Het was weer een erg leuke avond, we kijken altijd uit naar zulke bezoekjes.


Op Pasen hadden ik voor het eerst in men leven videe gemaakt. De koekjes had ik laten meekomen met het pakket voor Evy haar verjaardag en het smaakte best lekker. Spijtig dat die koekjes hier niet te verkrijgen zijn.


Ook af en toe al eens met de macrolens op pad geweest en was wel tevreden van enkele foto's. Het beestje is een robber fly en als je goed kijkt zie je dat de naam niet gestolen is, hij/zij heeft een prooi in de bek. Leuke lens !!



Op het werk gaat alles zen gewone gangetje. Mijn project in Casa Grande loopt op zen einde, nog enkele dingen die we moeten aanpassen maar het machine heeft al redelijk wat producten gemaakt. Mijn andere project, dat ik gestart was eind december en waar ik 'lead' van was loopt ook goed, de controls engineer heeft alles geprogrammeerd en alles beweegt en doet wat het moet doen. Nu moet het nog gefinetuned worden.
Inmiddels alweer aan het volgende project gestart maar daar mag ik helaas niets over kwijt. Deze klant vraagt om geheimhouding en we hebben in het verleden allemaal een papier moeten tekenen dat we ons daaraan houden als de klant het vraagt. Verder had ik in het verleden eens verteld dat Caid een nieuw gebouw zou neerplanten voor de automation groep. Wel, dat is op de lange baan geschoven maar we gaan wel uitbreiden. Het gedeelte naast ons, waar vroeger een callcenter was, staat al een jaar leeg maar wellicht gaan ze dat integreren in ons gebouw en dan zou onze vloer verdubbelen qua Sq feet.
Bij Evy idem, alles loopt rustig verder en ze leert veel bij. Er is een manager die een stap terug gezet heeft en Evy heeft aangegeven dat wel te willen doen, maar voorlopig is er nog geen beslissing genomen. Ze heeft nog maar enkele maanden ervaring nu als floor lead dus het zou ons niet verbazen dat er iemand van buitenuit zou aangenomen worden. Als het iemand intern wordt, is het Evy, dat heeft de bazin al laten weten. Nog even afwachten dus, maar 'moet' niet natuurlijk.

Nog enkele random pics

Naar de handcarwash om de raket eens goed onder handen te laten nemen
Af en toe eens gek doen op het werk kan gene kwaad

Lampjes bijgehangen tegen de garage en het huis


Nog twee weekjes werken en we hebben verlof. In tegenstelling tot verleden jaar gaan we niet terug naar België maar spenderen onze vrije daagjes in 'eigen' land. We gaan naar New York en Washington DC met een tussenstop in Philadelphia. Dat zal wellicht ook de volgende blog zijn bij thuiskomst.

Greetzzz





zaterdag 25 maart 2017

24-03-2017 ... Chiricahua NM and more


Een dikke maand verder, en nog steeds erg druk voor mij op het werk. Wij zijn nog steeds niet klaar met ons project in Casa Grande en we maken vele uren om het eindelijk gaande te krijgen. Dagen van 13u zijn daarbij geen uitzondering, maar het wordt toch wel zwaar nu. Iedereen is er een beetje klaar mee en hoopt dan ook dat het snel afgekocht kan worden. Vandaag hebben we een stap in de goede richting gezet, maandag volgt nog een kleine test en dan zouden we eindelijk aan de SAT kunnen beginnen, dat zijn de productie 'runs' waarna, als alles goed gaat, het machine zal overgenomen worden en de uitstaande rekening betaald zal worden. Hopelijk kunnen we dus de komende twee weken de klant tevreden stellen met een goedlopende lijn.
De vele uren werken levert ook een dikkere pay check op dus heb ik mezelf maar eens verwend met nieuwe lenzen voor men camera. Die stonden al lang op mijn verlanglijstje en bij deze heb ik ze toch maar eens aangekocht. Mijn standaard lens was kapot dus die moest zowiezo vervangen worden en de macro lens wou ik al jaaaaaren en dat vind ik ook de leukste vorm van fotografie. Een paar jaar geleden leende ik men broers lens en nam deze foto in het Vinne in Zoutleeuw.


Nu heb ik dus men eigen macrolens en kan ik hier op zoek gaan naar rare, kleine beestjes



Evy is ondertussen al goed ingewerkt in haar nieuwe job en leert nog elke dag nieuwe dingen bij die tot haar takenpakket horen. De grote bazin moest zelfs zeggen dat ze niet meer mag helpen op de vloer, iets wat ze automatisch deed als het druk was en ze de klanten niet wilde laten wachten.
Maar goed, na verloop van tijd wordt ze dat wel gewend. In elk geval doet ze haar nieuwe job erg graag en kijkt ze ook alweer hogerop, op termijn welteverstaan.

De titel van de blog is Chiricahua NM. Dat stond op een rondreis van ons op het programma in 2009 maar hebben we toen wegens tijdsgebrek laten schieten. Vorig jaar ook nog een topic over gezien op het alles amerika forum. Evy had nogal uitzonderlijk een gans weekend vrij dus werd het hoog tijd om dit toch maar eens te bezoeken aangezien we nu op twee uurtjes ervan wonen. Het is een park dat nogal afgelegen ligt en je moet er speciaal naar toe rijden, het ligt niet echt op een toeristische route. Vandaar dat het park ook niet veel bezoekers trekt, helaas, want het is dan ook gratis en het is werkelijk prachtig !! Wij staken een donatie in het voorziene doosje, en hopen dat toekomstige bezoekers dat ook doen. Dit park verdient het en zo kunnen ze het blijven onderhouden en open houden.
Ons bezoek zelf dan, we vertrokken op zaterdagmorgen richting Wilcox, ten oosten van Tucson en dan naar het zuiden. Het ligt kort bij de grens met New Mexico en ook niet al te ver van de Mexicaanse grens


Na het bezoek aan het visitors center rijden we doorheen de enige weg van het park en parkeren aan de trailhead van Echo Canyon. We hebben besloten om de 'big loop' te hiken, dat is een lange hike van 11 mile en zo zie je alle hoogtepunten van het park. Het bestaat uit rotsen die op pilaren lijken, een beetje zoals Bryce Canyon in Utah, maar dan geen rode rotsen maar gewoon grijs/bruin. Maar dus wel supermooi hier. Verschillende rotsen hebben speciale namen zoals Mushroom Rock, Pinnacle Balanced Rock, Duck on a rock en zoveel meer.
De hike is echt prachtig en afwisselend, zowel qua natuur (rotsen, bomen, struiken en dan weer doorheen naaldbomen) als hoogte, het gaat regelmatig omhoog en omlaag, wat het behoorlijk zwaar maakt. Maar we genieten van de hike waar we 6 uur over doen. Het is warm en we drinken veel.
Omdat woorden meer zeggen dan woorden hier een aantal foto's van het park.






























Het is bijna 17u als we het park verlaten en we rijden naar Bisbee, waar we in 2009 ook al even waren maar niet veel gedaan hadden. We blijven er slapen en gaan die avond iets eten en wandelen een stukje doorheen het stadje. De volgende morgen rijden we, na een stop bij Safeway voor donuts, cake en koffie, weer het stadje in en gaan naar de Queen Copper mine. Hier doen ze tours in de mijn met een soort van treintje, en we zijn nog net op tijd om de eerste tour van de dag mee te pikken, om 9u. We krijgen eerst een safety talk en dan krijgen we een mooi pakje aan.







Er gaat natuurlijk een gids mee en hij verteld als ervaringsdeskundige allerlei dingen over hoe het er aan toe ging in de beginjaren van de mijn eind 1800 jaren tot de mijn sloot in 1943. Er bleven wel nog andere mijnen open en de laatste open pit mijn sloot in 1975. Hij werkte 25 jaar in een mijn in Bisbee tot deze gesloten werd.


Er stierven in de Queen Copper mijn in die periode 375 mensen, een triest record in Bisbee.
En er werden miljoenen tonnen koper gemijnd, alsook zilver en goud. Maar koper was hun hoofdactiviteit. Ook nu nog zijn er in Arizona verschillende open pit kopemijnen, die zelfs tot de grootste van de wereld behoren qua reserves. Zie bv de mijn in Morenci AZ : https://en.wikipedia.org/wiki/Morenci_Mine
Geef het ook eens op google maps in, je kan zien dat het stadje ertegen aan plakt, maar eigenlijk is de stad al een paar keer verhuisd tenkoste van de mijn. Bruce, mijn ex collega is opgegroeid in Morenci en zen vader werkte in de mijn.
Verder krijgen we nog allerlei uitleg over hoe ze mijnde, in het begin met kaarsen en een hamer en beitel, en hoe het langzaam overging in pneumatische boren en toestellen. Ik vergeet foto's te nemen, zo is er ook een grappige 'kakstoel' waar ze met twee naast elkaar kunnen zitten op een wagentje dat over de rails rijdt en zo naar buiten gereden kan worden om te legen.

De tour duurde een uur en als het afgelopen is wandelen we opnieuw doorheen Bisbee maar hebben het na een tijdje gezien









We rijden nadien verder en stoppen ook opnieuw in Tombstone. Dit cowboy stadje hebben we al vaak bezocht maar het blijft enorm leuk. Het is ook druk, tis zondag, en we bekijken verschillende winkeltjes en natuurlijk vind Evy weer een paar leuke dingen. We zien een fantastisch mooi schilderij maar het kost 2000$, teveel voor onze portomonee !











We doen eens gek en laten foto's nemen van ons verkleed als Cowboy and euh barmeisje (?), maar wel heel leuk om te doen en het resultaat is geweldig vonden we zelf. En ja we zijn echt zo gekleed en geen kartonnen ding waar je je hoofd doorsteekt. En ja die baard is ook nog steeds origineel Wendela LOL.




We rijden na een tijdje weer naar huis en doen dat via een nieuwe weg die ik nog niet gereden had, die van Sonoita terug richting I10, de 83. Ziet er wel mooi uit en is ook bestempeld als een scenic road. In de namiddag zijn we weer thuis en staat er een pakketje op ons te wachten op het terras. Bedankt aan moeder en vader voor al dat lekkers !


Een dikke week eerder had ik ook al een pakket ontvangen dat ik besteld had voor Evy's verjaardag al zat er meer voor mijzelf in :)



Onze chocolade voorraad is weer bijgevuld en het zal nodig zijn want in de zomer is het niet aangeraden om dat via de post te laten opsturen.

De weken ervoor hebben we nog enkele dingen gedaan. Voor Evy's verjaardag zijn we in de zinburger gaan eten. Het dessert hebben we mee naar huis genomen maar de slagroom werd toch geserveerd in een coup met een kaarsje op.




Ook kregen we nog bezoek van een familie Nederlanders ( die echter in Frankrijk wonen) en we hebben een gezellige avond gehad hier op het terras met wat hapjes en drankjes. Morgen gaan we hen opzoeken in hun huurhuisje want ze zitten maar liefst 4 weken hier in Tucson. Al doen ze ook wel uitstapjes verder weg met een overnachting.


Verder genieten we tijdens de weinige vrije tijd van het lekkere weer en het zonnetje. De zomerhitte zal snel weer toeslaan en dus kan binnenkort de pool weer in gebruik genomen worden !


Voor nu, merci voor het lezen en tot de volgende zitting.

See Ya