zondag 30 oktober 2016

29-10-2016 ... druk druk druk , 2 jaar ... heimwee?


Met de feestdagen in aantocht wordt het behoorlijk druk, vooral op werkgebied. Evy is nog maar pas aan haar nieuwe job begonnen of ze komen alweer vragen of ze Seasonal Manager wil worden. Dat is een tijdelijke positie voor tijdens de feestdagen, maar als ze het goed doet kan dat nadien weer betekenen dat ze haar voor een manager positie zullen vragen als er weer iemand vertrekt. Want dat gebeurt echt wel vaak, vooral in retail is het een komen en gaan.
Maar de komende 2 maanden zal het dus druk worden en veel uren maken. Dat geld ook voor mij want ik ben nu toch al een paar maanden 10 uren dagen aan het draaien, net als men collega's natuurlijk. Gisteren hadden we dan een afdelingsvergadering waarin toch wat frustraties besproken werden bij sommigen, die vonden dat het overuur gedeelte een beetje vanzelfsprekend begon te worden en op weinig appreciatie kon rekenen. Ik kon me der wel iets mee voorstellen, maar ik ben niet zo ne klager dus voor mij maakt het allemaal nie zoveel uit, al is het wel eens leuk om een weekje rustig aan te doen en een 40 uren week te draaien ipv de 56 uren weken die we regelmatig gedraaid hebben. Maar na de uitleg van de big boss is het allemaal wat duidelijk waarom dingen mislopen en iedereen kan weer door dezelde deur. Ikzelf vind het wel allemaal meevallen maar ik kom van Belgie waar ge (bijna) nooit gewaardeerd wordt voor uw werk, hoe hard ge ook werkt.
Zo krijgen we regelmatig eens lunch betaalt als we een milestone halen in het project (bv een power on van de machine) en donderdag en vrijdag mocht ik samen mee op lunch met de klant en de projectmanager. Ik klaag dus niet.
Het project waar ik (al veel te lang) aan het werken ben, is eindelijk goedgekeurd door de klant op de FAT (factory acceptance test) donderdag en vrijdag. Vandaag zijn we begonnen met het afbreken van het +- 30 meter lange machine om dan volgende week alles te kunnen vervoeren.
De week daarna zal ik een ganse week in Casa Grande zitten om alles terug op te bouwen. De week daarna ook nog een week om alles terug in te stellen en het machine terug klaar te maken voor productie. Het is maar een dik uur rijden maar om elke dag op en af te rijden is dat wat ver want we zullen minstens 10u per dag werken om het zo snel mogelijk opgebouwd te krijgen. Voor mij volgen dus ook drukke weken en hopelijk wordt het nadien een beetje rustiger. We weten nu al dat we in december terug moeten want er zijn onderdelen die door een externe firma gemaakt zijn niet goed zijn en die moeten dan vervangen en ingewerkt worden. Het is spijtig dat ik geen (detail)foto's of filmpjes van onze projecten mag plaatsen in het openbaar, want we maken we leuke dingen. Een foto van ver mag wel, maar niks waar er een product op te zien is, want er wordt veel met geheimhoudingscontracten gewerkt, vooral als we iets voor Raytheon maken.
Het project nu is waar men via een Aluminium rol een 'gecorrugeert" (ik ken het NL woord niet) maar het creeert deze vorm : ^v^v^v , waar er lijm op de onderste V wordt gelegd en het dan door een oven gaat en dan gestapeld wordt. Nadien wordt dat samengeperst, door een andere oven gehaald en dan door een 'expander' terug uit elkaar getrokken worden tot het een honeycomb vorm krijgt en dus heeeel sterk en heel licht is. De meeste mensen zullen wel weten dat het in vliegtuigen gebruikt wordt, bv in de vleugels omdat het zo licht en sterk is maar toch beweeglijk.
Enfin hoop da het een beetje duidelijk is.
Verder werken men collega's aan andere projecten waar ik af en toe mee inspring als het voor mijn project even kalmer is. Met Ty kan ik geweldig goed opschieten


Genoeg over werk
Twee jaar geleden zijn we ons avontuur hier gestart en we zouden, toen we besloten te verhuizen, het voor 2 jaar proberen en dan een evaluatie maken van die 2 jaar. De week voor die 2 jaar, reden we naar Phoenix om de Westerhofjes te bezoeken (was al bijna een jaar geleden :O en het was weer leuk om hen te zien) en gingen we ook even naar de Ikea.

Swedish meatballs !
Op de terugweg begon ik erover en Evy zei: oh, das pas volgende week ! Maar de weken erna heeft er geen evaluatie gevolgd dus neem ik aan dat ze hier nog graag is :) Dus doen we voorlopig nog maar even verder hoe we bezig zijn.
We krijgen ook vaak de vraag of we geen heimwee hebben. Niet alleen van onze familie en vrienden maar ook hier vragen ze wel eens of we Belgie nog steeds niet missen.
Wel ... nee. Natuurlijk mis je je familie en vrienden, dat wisten we op voorhand, maar door skype en Facebook lijkt het allemaal minder ver dan het in werkelijkheid is. Dat dat niet geheel hetzelfde is als effectief iemand een bezoekje brengen of ergens even binnen springen is helemaal waar maar het maakt het toch wel makkelijker. Al kan je ook al zien dat sommige 'vrienden' al wat beginnen af te haken en dat er veel langer tussen zit wanneer we elkaar eens horen. Ook dat was te verwachten, maar de echte vrienden die blijven natuurlijk. Zo mis ik ook het eens naar de film gaan met jeugdvriend David, en eens een stapje in de wereld zetten met de vriendengroep. Wat ik ook fel mis zijn men dagelijkse wandelingen in Vechmaal en Grootloonveld, heerlijk die geur van de bomen en de velden! Hier is het gewoon veel te heet om te wandelen in de zomermaanden dus zit je veelal binnen of in de pool (ook leuk natuurlijk). Evy gaat regelmatig 's morgens wandelen maar ik ben altijd ne avondwandelaar geweest omdat ik zowiezo al vroeg op moest in Belgie en dat is hier niet anders. Maar zelfs 's avonds is het vaak veel te heet. Het wordt nu wel koeler dus ik moet eens werk gaan maken van men conditie. De dodentocht was wel een goede motivator en dat mis ik hier wel.
In Bommershoven liep ik zo het veld in van ons huis en dat was toch leuker wandelen dan hier in de buurt door de huizen heen, of de auto nemen en wandelen gaan. Dat klinkt zo raar, met de auto ergens heen rijden om te gaan wandelen :)
Maar aangezien we nu in 'de stad' wonen kan het bijna niet anders. Dus een paar weken geleden zijn we met Sandi, de vrouw van John die door Caid word ingehuurd als het druk is, gaan wandelen in Sabino Canyon. De wandeling van 7 falls stond al heel lang op ons to-do lijstje en aangezien Evy voor men verjaardag een Camelback gekocht had (en e pak M&M) werd het hoog tijd om die wandeling eens te gaan doen.


John zelf had al plannen dus Sandi had een vriendin meegenomen.
Sandi is echt grappig, heeft een speciale humor en we amuseren ons dus erg goed samen.
De wandeling zelf is mooi en er komt nog water naar beneden, ja zelfs in de woestijn zijn er watervallen!











In de verte zie je de zeven watervallen


da ben ik daarboven

Een paar weken ervoor waren we samen met ons vieren naar de Italiaan geweest en nadien een bordspel gespeeld bij hun thuis.

Maar ik dwaalde af van heimwee naar wandelen. De dingen die ik opnoem worden dus wel gemist maar is dat heimwee? Volgens mij niet want er is nog geen moment in die twee jaar geweest dat ik dacht: ik wil weer terug. En dat zal voor Evy ook zo gelden aangezien een evaluatie niet nodig was voor haar ;) Dus gaan we verder in de drukte die nu al bezig is en nog wat erger zal worden. Wat we met de feestdagen gaan doen weten we nog niet. Cortney had even geleden eens laten vallen om samen iets te doen met Nieuwjaar maar we hebben nog geen concrete plannen. Wel zullen we proberen naar het kerstfeestje te gaan bij Devron, waar we verleden jaar zo een leuke avond gehad hebben op het jaarlijkse feestje van Caid automation.
Voor de rest zien we dan wel, maar hopelijk volgt er voordien nog wel eens een update hier als we wat dingen te melden hebben die de moeite waard zijn om te vertellen. Zoals verleden week, toen we naar de Tucson Botanical Gardens geweest zijn. Mooi om eens te zien en ik had men dikke camera nog eens meegenomen om wat foto's te trekken want ik wist dat er veel vlinders zouden zitten en er zijn er toch enkele goed gelukt. Die zullen later eens verschijnen want moet ze nog overzetten naar de  PC






Verder zijn we nog eens gaan lekker eten in The Hub downtown en pikten we ook de Jack Reacher film mee.






Ik zou ook nog graag naar Inferno gaan kijken aangezien ik het boek verleden jaar gelezen heb en de twee eerste films geweldig vond.
Er was ook nog iets te doen downtown : Tucson meet yourself en daar hebben we ook even rondgelopen. Er was heeeel veel om te eten uit allerlei landen maar we hadden nog geen honger. Er stonden ook enkele leuke auto's.








We hebben ons ook een apple TV aangeschaft in de apple store, waar we trouwens niet alleen waren,



met de voornaamste reden om via de Ipad onze Stievie App naar de televisie te kunnen projecteren. In het begin liep dat wat moeizaam met veel geblaas en gevloek van mijn kant maar nu hebben we het door hoe het werkt en dus hebben we de Callboys en de slimste mens ter wereld gewoon op de TV kunnen bekijken, zalig !
En regelmatig zien we wandelende takken aan het raam hangen




See ya






zondag 18 september 2016

17-09-2016 ... Bezoek !


Allereerst, de meeste foto's op deze blogupdate zijn van de camera van Patrick en Yente.

Zoals in mijn vorige blog al vermeld, verwachtte we bezoek begin September. Broer Patrick, Kathleen en Yente kwamen richting Southwest. Begin dit jaar had ik hun wat geholpen met een route samen te stellen die hun naast Tucson, ook een deel andere mooie plekken liet zien in Arizona en omstreken.
De laatste week ging plotseling heel snel en op vrijdag zou ik hen gaan oppikken in Phoenix. Ik zeg ik want Evy zou normaal niet meegaan aangezien er te weinig ruimte zou zijn in de Journey om en 5 mensen te vervoeren en al die koffers hier te krijgen.
Maar aangezien we dus een nieuwe raket hebben met voldoende ruimte in de 'bak', ging Evy wel mee, maar dat hadden we niet gezegd de dag voor hun vertrek. Dat ging ook bijna niet want op donderdagavond had ik pas de truck opgehaald en vrijdag kwamen ze dus aan. Evy werkte tot vijf, dus het was thuis komen van werk en echt onmiddellijk vertrekken, want het vliegtuig landde om 20 na zeven en het is voor ons toch ongeveer 1u40 rijden (als je een beetje aan speeding doet :O )
Het was dan ook nog eens heel druk op de weg want het was het begin van een lang weekend (labor day weekend). Om kwart voor zeven rijden we de parking op en ik zoek een plekje waardoor men nieuwe raket goed in zicht staat. We lopen naar binnen, kijken op het scherm en zien dat hun vlucht al aan de grond staat ! We haasten ons naar de gang waar de passagiers uitkomen en zien al heel veel mensen. Wij kijken rond maar zien hun niet en we zetten ons toch even neer want er sijpelen nog enkelingen uit de tunnel. En zo ook zij, wellicht als laatste van hun vliegtuig, maar we waren dus net op tijd om hun te ontvangen! We zaten er geen drie minuten.


Het weerzien is natuurlijk heel leuk en we halen de bagage op, lopen naar buiten waar de hitte op ons valt (het is nog zo een 38 graden) en wandelen naar de parking. Er staat tegenover de mijne nu een dikke Ford F250 (of 350) en die krijgt meer aandacht dan de mijne :(
Ik zeg tegen Yente, oh maar ik zou deze kiezen hoor en hij zegt voor te lachen ja haha da is uwe nieuwe zeker. Evy zegt ja laten we die nemen en ik duw op mijn knopje en de lampjes gaan aan. Ik had de indruk dat de verrassing niet zo groot was dan ik dacht haha.
Enfin, we gooien alle bagage in de bak en iedereen heeft toch wat honger dus wat kunnen we beter gaan eten dan PANDA !! Op de terugweg ligt er eentje net naast de interstate dus daar eten we een lekkere maaltijd. Dan weer verder, terug richting Tucson. Thuis aangekomen laten we het huis zien en wordt er nog wat nagepraat en de chocola bestelling wordt overhandigd waarvoor dank !!



Dan wordt iedereen moe en gaan we slapen want morgenvroeg mogen we niet te laat zijn aangezien ik het een en ander geregeld heb voor hun. Ze zijn drie dagen in Tucson en Patrick had gezegd dat zij 1 dag zouden inrichten, wij 1 dag en 1 dag zouden we niet te veel doen en gewoon van het gezelschap genieten.
Zaterdagmorgen staan we dus vroeg op, eten wat ontbijt en gaan dan op pad. Yente had op voorhand gevraagd om iets typisch Amerikaans te doen en dus wat is er typischer dan met een wapen schieten? Dus had ik Tony gevraagd of hij het zag zitten om ons mee te nemen 'way out in de desert' om mijn familie eens te laten schieten. Direct akkoord, minpuntje was dat Dusty, zijn vriend met de 'sandbuggy' in Utah zou zijn dat weekend. Twee weken ervoor zou Dusty toch in Tucson blijven en met plezier zijn buggy willen rijden voor ons. Patrick en Kathleen wisten wel van de verrassing voor Yente, maar niet van de buggy dus dat was een verrassing voor hen ook.
We spraken af met Tony aan een afrit in Marana en maken kort kennis met men collega en Yente kruipt met Tony in Rambo en ik rij achter hen aan richting Dusty.
Daar staat de buggy al klaar en na kennismaking en een korte instructie (handen en armen binnen de rails houden) rijden we richting Dave's, een andere vriend van T&D, en die ikzelf nog niet ontmoet had. Yente, Patrick en Kathleen rijden met de buggy mee en Evy en ik zitten bij Tony in Rambo.


Daar aangekomen geeft Tony eerst een grondige 'safety talk' over de wapens zodat er geen ongelukken gebeuren want er gebeuren jaarlijks honderden zoniet duizenden accidenten met wapens door onoplettendheid. We beginnen klein en gaan gaandeweg over in grotere kalibers. Ik weet zelf niet meer met wat we allemaal schieten maar er zat een 22 bij en een .357 als ik het goed heb. Er is ook een shotgun wat een beetje stroef is om te herladen en dan eindigen we met het snipergeweer.
Kathleen schiet met de kleine handpistolen nog het beste van ons allen.






De vrouwen schieten liever met de kleine en de mannen met de grotere :) Vooral het snipergeweer vind ikzelf geweldig leuk om te doen. Er is nog meer volk bij Dave en ook die mensen schieten verschillende geweren.
Na een paar uurtjes hebben we een deel amunitie erdoor gejaagd en heel wat gefilmd dus wordt het tijd om stilaan terug richting Dusty te rijden. Nu rijden Evy, Yente en ik terug mee met de buggy en Patrick en Kathleen rijden met Tony weer terug.


We praten nog even na en Dusty laat zijn euh dusty huis zien (mannen alleen he ;) ) en dan rijden we via de subway naar huis en eten daar onze broodje op. In de namiddag rijden we richting Mount Lemmon, al stoppen we eerst even heel kort aan het appartementen complex waar we bijna 2 jaar geleden ons avontuur gestart zijn. Ik hou me deze keer aan de snelheid en we stoppen op enkele uitkijkpunten op de weg naar boven.


We rijden eerst naar Summerhaven en eten er een koek en drinken iets in de Cookie Cabin. Het sluit om 5 en we zijn de laatste die nog binnen mogen.



Na deze stop rijden we richting Ski Valley en tot op de top van Mount Lemmon waar het behoorlijk fris is en winderig waardoor de dames maar heel kort de viewpoint bekijken en dan snel terug in de wagen kruipen. De mannen lopen een stukje verder en zien Tucson diep onder ons liggen.


We rijden weer naar beneden en stoppen opnieuw aan Windy Point, waar we ook een ex collega van mij tegen het lijf lopen die er een fotoshoot aan het doen is. De zonsondergang heeft zich al ingezet en dat zorgt altijd voor mooi uitzichten en foto's.



We rijden weer terug naar huis en willen ribbekes gaan eten, Yente en ik zijn er al maanden over bezig via Facebook. Maar door de jetlag is de honger niet zo groot dus besluiten we morgen te gaan en halen we twee pizza's uit bij de Pizzahut en eten we die thuis op, lekker !

Op zondag was het hun keuze dag. Ik had een lijstje met alle bezienswaardigheden doorgegeven en daarin had ik het Sonoran Desert Museum met stip op 1 gezet. Dat werd uiteindelijk ook hun keuze en dat konden we nog combineren met het Saguaro NP west. We vertrekken niet te laat want het beloofd weer warm te worden vandaag. Net voor de ingang staat er al een vrijwilliger met een prachtige uil op zen hand, die amper 500 gram weegt.


We betalen de entree en gaan eerst naar de mountain lion kijken voor het te heet is en de beesten zich verschuilen in de schaduw. We zien hem goed en ook de andere dieren laten zich goed zien, zelfs een wilde leguaan achtige.



Enkel de zwarte beer krijgen we niet te zien. Nadien doen we de rest van het museum. Het is dus een museum en geen zoo ondanks dat er behoorlijk wat dieren zitten. Maar het gaat eigenlijk over alles wat er in de Sonoran Desert leeft en groeit. Tussendoor eten we een ijsje.
Alle soorten cactussen staan er, er is een bloementuin waar de vlinders zich te goed doen aan de nectar en er is een hummingbird voliere. We doen het ganse park aan en eten op de middag iets in het park, de 1 een quaessadilla, de ander een slaatje.




Nadien nog de reptielen en het aquarium en dan zit ons bezoek erop. We rijden wat verder naar het visitors center van Saguaro NP, bekijken de film, kopen wat kleine spullen en rijden dan de loop doorheen het park. Het is te heet voor een lange wandeling dus stoppen we her en der en nemen we wat foto's. 





Aan Signal Hill gaan de mannen wel de korte trail doen en nadien rijden we weer het park uit. De bezoekers moeten nog gaan shoppen voor drank en eten en ook een frigobox voor onderweg op hun rondreis. Dus rijden we naar de Walmart en doen er inkopen. In de vroege avond staat er Tumamoc Hill op het programma, een korte maar steile klim naar een heuvel waarop je zicht hebt op Tucson. We vertrekken als het nog licht is en hopen op tijd boven te zijn voor de zon ondergaat. 





Dat lukt op het randje en we blijven boven even zitten. Naar beneden gaat een stuk sneller dan naar boven en we zijn snel weer aan de wagen, want vandaag willen we wel ribbekes gaan eten. Ik steek de sleutel in het contact en alles valt uit. 


Niet meer aan de gang te krijgen dus bellen we Tony (ocharme die man is altijd de pineut) en hij komt met startkabels langs maar hij wil niet starten. Batterij is dus naar de filistijnen. Hij brengt ons allen naar huis, Yente en Patrick in de laadbak (dat mag hier blijkbaar volgens Tony) en daar nemen we de witte en de mannen rijden met wat gereedschap terug naar de walmart en kopen een nieuwe batterij, weer naar de zwarte en daar installeren we de nieuw batterij en hij start meteen. Het kasticket zal richting Larry H Miller Dodge gaan !!
Het is nu veel te laat om nog te gaan eten dus eten we thuis allemaal iets klein om de honger te stillen. We gaan dan buiten maar op zoek naar schorpioenen met ons nieuwe blacklight. Die lichten namelijk mooi fluoriserend op onder dat licht.


Maandag is het Labor Day en dus heb ik vrij, Evy normaal niet maar had een dagje verlof opgezet. We doen niet te veel, gaan in de morgen ontbijten in de Ihop,

Yente is nog e beetje moe zo te zien :) 


en in de voormiddag naar de mall, zorgen voor een sim kaartje met internet voor Yente en de vrouwen gaan bij Macy's wat degelijker shoppen want de mannen lopen maar gewoon door de gangen LOL.



Nadien hangen we thuis rond de pool en gaan om vijf uur richting de luchthaven om daar de huurwagen op te halen. Bij Dollar de bekende vragen voor een upgrade maar dat doen ze niet en helaas geen keuze maar je krijgt een wagen aangewezen. Het wordt voor hun een Hunday Santa Fe. Yente vind het maar niks, maar ik vind ze zo lelijk niet, al zou ik het voor mezelf niet kopen. Enfin zolang hij hen overal veilig brengt is het goed natuurlijk.


We rijden weer samen naar huis en gaan dan eten bij de Zinburger, geen ribbekes dus, maar een dikke hamburger, en er is ook nog 25% korting vandaag wegens Labor Day. Het eten is lekker maar de Sprite is ene chloorsmaak, vooral Patrick vind het niet te zuipen :)
Terug thuis worden de koffers al in orde gebracht want morgenvroeg vertrekken ze alweer. Ook ik moet weer werken dus de volgende morgen staan we allen vroeg op, voor zes uur zodat we fatsoenlijk afscheid kunnen nemen.
We beleefden drie heerlijke dagen en ze zijn helaas omgevlogen. Veel te snel nemen we afscheid en vertrek ik werken. Zij vertrekken een half uurtje later al voor hun rondreis waar ze ongetwijfeld mooie dingen gaan zien. Toch even hun rondje hier zetten.

Brussel Phoenix - Tucson
Tucson 3 dagen
Tucson - Flagstaff met onderweg Sedona
Flagstaff - Grand Canyon
Grand Canyon - Mexican Hat (Monument Valley)
Mexican Hat - Page (antelope Canyon - Horseshoebend)
Page - Bryce Canyon
Bryce Canyon - Zion NP
Zion NP
Zion NP - Las Vegas (Valley of Fire)
Las Vegas
las Vegas - Phoenix
Phoenix - Brussel

De dagen erna voel ik me toch vreemd, het is raar te weten dat men familie zo dichtbij zit maar tegelijk toch zo ver weg. We houden wel geregeld contact en cammen ook een dag en ik geef her en der wat tips voor onderweg.
Blijkbaar hadden ze nog een verrassing in petto. Nu donderdag was het mijn verjaardag en dat was hun rit van Las Vegas naar Phoenix, toch een dikke vier uur durende rit en hun laatste volle dag in Amerika. Yente stuurt me tijdens de dag wat ze nog aan het doen zijn in Las Vegas en in de namiddag een bericht dat ze nu gaan vertrekken en nog naar Phoenix moeten rijden. Ik rij thuis de oprit op en zie ballonen hangen aan de deur en denk nog; oh heeft mich Evy ballonen opgehangen voor menne verjaardag, maar dan zie ik op het terras volk zitten en denk ik eerste instantie nog dat het Evy is met weet ik veel wie ze uitgenodigd heeft. Maar 10 meter verder zie ik dat het Patrick, Kathleen en Yente zijn !!!
Ze zijn helemaal vanuit Las Vegas naar Tucson terug gereden om mij te verrassen voor mijn verjaardag !! En verrast was ik, en heel aangenaam verrast. Evy was op de hoogte want ze wouden natuurlijk niet voor niks zo ver terug rijden om het risico te lopen dat wij niet thuis zouden zijn wegens andere plannen. Hunne auto hadden ze in de wash geparkeerd :)






Ik keek al uit naar mijn Panda verjaardagsmaaltijd, maar dit was veeeeeeeel beter. Evy was nog werken dus reden we al richting Macy' om haar op te pikken en dan verder naar Famous Dave om eindelijk de ribbekes te eten waar we al zolang van bezig waren. En of ze lekker waren, mede door het gezelschap natuurlijk. Ik heb enorm genoten van deze laatste avond al mocht ik niet trakteren voor men verjaardag.





Het enige nadeel was dat we nu opnieuw moesten afscheid nemen want zij moesten nu nog terug naar Phoenix rijden natuurlijk. Om iets na negen zijn ze dan vertrokken maar ik had nu wel een beter gevoel met het afscheid nu ik hen nog opnieuw gezien heb net voor hun vertrek naar huis.
Echt waar bedankt om dit te doen, superleuke verjaardag gehad !

Op vrijdag vlogen ze naar huis en ze zijn inmiddels veilig aangekomen in Brussel deze morgen en nu zal de jetlag wel zijn werk doen, veel succes daarmee ;)
En hopelijk zien we jullie hier ooit nog eens terug, dan mogen (moeten :p) jullie iets langer blijven dan drie daagjes ;)